Verslag 1e nazomerwedstrijd A

Eerste 25-07-2012 & Olympisch goud. 29 juli 2012
Met een opkomst van 14 renners is de wedstrijd overzichtelijk. Het verloop lijkt op dat van eerdere Trappist wedstrijden waarbij we met z’n allen proberen de boel bij elkaar te houden. Dat zou toch eigenlijk moeten lukken als je fatsoenlijke afspraken over maakt. Blijkbaar zitten er toneelspelers in de groep. Slimmeriken die eens een beurtje laten lopen, die een schertsinspanning op kop doen, die even achterin moeten hangen.  Ook zijn er ontsnappings simulanten die binnen een paar honderd meter weer liefdevol opgenomen worden in de groep. Geen probleem, nu weer gewoon je beurtje meedraaien.
Toch komt er in de wedstrijd een periode dat het onrustig wordt.  De inpikdwang aan de achterzijde van de groep wordt feller daar wordt al echt gekoerst. In deze fase van deze westrijd nemen Mart en Mike  voorsprong op het punt dat het nog te ver is voor een ontsnapping maar toch niet te ver voor een serieuze poging . Precies goed, echt een staaltje Mart tactics. Mike wil altijd wel rijden. Ik neem me voor om er heen te rijden en probeer Bas mee te krijgen; 4 tegen 7 is immers kansrijker dan een ploegentijdrit van 3 tegen 8. Bas raakt ingesloten en ik moet het stuk alleen overbruggen. Dat lukt en ik kan direct meedraaien, laten zien dat ik er voor wil gaan. De volgende rondjes werken we voorbeeldig samen. Mart doet stevige beurten, net iets sneller en langer dan die van Mike en mij. De achtervolgers geven niet zo op maar als we nog twee ronden moeten zijn we ineens echt weg.
Dik tevreden met een ‘eerste drie’ plek ga ik ontspannen de laatste ronden in. Mike neemt wat rust. Mart probeert het nog een keer maar het snelheidsverschil waarmee hij wegrijdt is echt te klein. Ik gun Mart wel een overwinning maar het is met gunnen toch ook wel zo dat je dat wat makkelijker doet als je geen zin hebt in de niet-gun-inspanning. We gaan dus sprinten; ik kan als eerst de laatste bocht in en neem me voor om met een horizontale Cav. romphouding te gaan sprinten. Mike moet een gaatje laten vallen en ik houd op met hard trappen. Niet te veel want Mike sprint door en komt alsnog heel dicht bij. Mart  Het peloton volgt op ruime afstand.
Een paar dagen later wint Marianne Vos haar gouden olympische medaille.
1.    Marianne Vos         140 km 3 u 35’ 29’’
2.    Elizabeth Armistead    z.t.
3.    Olga Zabelinskaya    +2

Peloton op 27 seconden

Peter Giljam