Verslag Gelderse IJssel 2017

Even culinair uitpuffen in Zutphen. FOTO MARTHA HIDDINK
Even culinair uitpuffen in Zutphen. FOTO MARTHA HIDDINK

Meer foto's in de stream.

 

NOSTALGIE LANGS DE HANZEROUTE

 

Verslag Gelderse IJssel, 14 mei 2017

 

Ik heb uitgekeken naar deze tocht. Ten eerste omdat het een nieuwe tocht is en ten tweede vanwege de superleuke bijkomstigheid dat we door een gebied gaan rijden waar ik mijn schooljaren en sportieve ervaringen met vrienden heb gehad.

De fietsclub van de dag ontmoet elkaar al op Amsterdam CS. Er moeten te veel fietsjes mee en we hebben even een discussie met de conductrice, waarna we ons verdelen over de trein en op naar Arnhem CS.

De temperatuur voor deze dag is heerlijk. Jasjes en overbroeken gaan in de achterzak.

Ik zat op de middelbare school aan de Noordelijke Parallelweg, vlak achter dit station. Als het kon qua weersomstandigheid fietste ik vanaf mijn dorp Aerdt (de Liemers) via Pannerden, Zevenaar, Duiven & Westervoort naar Arnhem. Dit op mijn zelfverdiende 1e damesracefiets (Peugeot). Het was ruim een uur fietsen, enkele reis.

Ries besluit tóch nog even bij station Westervoort te checken of er misschien toch Trappist deelnemers staan te wachten. Tenslotte stond achter op het clubblad dat we ons daar zouden verzamelen. Op de route naar Westervoort, over de Westervoortse brug, komt bij mij al nostalgie boven. Wat heb ik hier veel sporen liggen. Bij de Westervoortse brug pakken we de (Hanze)route langs de IJssel op. Via het weggetje achter de AVR (AfvalVerwerking Duiven) fietsen we langs het meer van Lathum (officieel Lathumse Plas). Het meer en strand van Lathum en Giesbeek hebben veel voor me betekend in mijn jeugd: mijn eerste surflessen en superleuke echte eerste vrienden/vriendinnen. Nee, er zijn geen golven te verwachten op het meer van Lathum, maar de wind was vaak perfect. Met vrienden fietste of bromde ik in de zomer vaak naar het strand aan het meer.

Van Giesbeek rijden we naar Hanzestad Doesburg, bekend om haar Doesburgse Mosterd en Azijnfabriek (sinds 1806). Met mijn ouders heb ik hier regelmatig vertoefd voor een boodschap of vriendenbezoek. Doesburg heeft een prachtige historische binnenstad en kreeg al stadsrechten in 1237!

De Hanzeroute (LF3), blijven we voorlopig heerlijk volgen. Het uitzicht vanaf deze winterdijk over de uiterwaarden en de IJssel aan onze linkerhand is overweldigend.

De IJssel is zo'n 125 km lang. Bij hoogwater worden ook de uiterwaarden gebruikt als buffer. De IJssel staat dan tussen deze winterdijken en kan vele honderden meters breed zijn. In mijn jeugd heb ik wel eens 'flesjes hoogwater' verkocht. Vanaf de dijk zien we een stukje van het stadje Bronkhorst (157 inwoners), het kleinste stadje van Nederland.

We trappen we door naar Zutphen, het geboortedorp van mijn Opa Hiddink. In 1919, direct na de Eerste Wereldoorlog, is hij voor zijn werk verhuisd naar Wassenaar, waar mijn vader is geboren in 1924. Wat Opa en Zutphen betreft heb ik alleen maar vage beelden in mijn herinnering.

Op de Groenmarkt in Zutphen gaan we aan de koffie en lekkers bij Restaurant Sultani. Pim oppert het idee een culinaire pagina te maken voor het clubblad en fotografeert alle lekkere dingen die worden besteld.

Vanaf Zutphen rijden we naar Voorst. Nic vertelt dat z'n ex uit Voorst komt en dat zijn eerste woonschip daar ligt. Verder gaat het, naar Deventer. Dat is één van de oudste steden van Nederland. Het dateert uit de 9de eeuw, is ook Hanzestad en bovendien Koekstad en bekend om de jaarlijkse boekenmarkt. Ben vertelt dat de sfeer er altijd erg gezellig is, maar dat hij er nooit een boek heeft gekocht.

We blijven de IJssel volgen, trotseren vernuftige wildroosters. Soms raken we de rivier even kwijt, maar dan zien we haar toch weer terug. We trappen flink door, de wind is wat toegenomen. Ik constateer samen met Peter dat er nieuwe buffers voor wateropvang in de maak zijn. Nieuwe wegen en fietspaden zijn gecreëerd.

De tocht heeft nog een zandpad van zo'n 500 meter in petto. Dat gaat goed, totdat Frans 'lek' roept. We hebben nog zo'n 15 km te gaan. Het bandje wordt verwisseld en ik mag het leed, met toestemming, fotograferen. We zien station Kampen-Zuid liggen, maar komen er niet door wegwerkzaamheden. Via een omweggetje arriveren we rond 15.45 uur bij het station. We zijn wel Bram en Frans kwijtgeraakt. Later blijkt dat die naar Kampen-CS zijn gefietst. Annemarie wacht allenig aan de overkant van het perron Kampen-Zuid op haar trein naar Bergen op Zoom.

Het was een prachtige fietsdag en dito tocht. Dank je Ries!

Martha Hiddink