Verslag 3e zomerwedstrijd LDW

Jan Repko op weg naar de zege in de Langste Dagwedstrijd. Jan Maarten Deurvorst leeft mee langst de kant.

 

LANGE KOERS, DUS RUST IN DE TENT? VERGEET HET MAAR

 

Verslag 3e zomerwedstrijd LDW

 

De langste dag is een leuke wedstrijd maar zou het niet beter zijn als ik thuis zou blijven? Ik was nog een beetje verkouden en moe van de week in de Pyreneeën. Vanwege de koppeltijdrit op vrijdag was herstel mijn prioriteit. Maar de clubplicht roept, het is altijd gezellig en je kunt je in peloton goed verbergen. Bovendien zo'n langste dag wedstrijd met een extra half uur zorgt meestal voor rust in de tent.

 

+++++

Van de laatste ronde heeft introducee Fabio Bertolini een zadelvideo gemaakt. Hij speelde knecht voor de renner in geel, ook introducee. Fabio wil alle renners bedanken voor de gastvrijheid. "Jullie zijn echt een leuke groep renners en ik en mijn vrienden hebben heel veel genoten. Was lachen!"

+++++

 

Helaas waren er wat druistige jongelui aan de start verschenen en inspireerden zij oudgedienden zoals Bert en Bart. Ook mede-pyrenist en koppeltijdrit-genoot Marlin liet zich weer van zijn meest aanvallende kant zien. Ontsnappingspogingen en versnellingen volgenden elkaar in rap tempo op en af en toe leek het tot een breuk te leiden. Half koers voelde in me gedwongen om met een grote krachtsinspanning naar een kopgroep te springen. Het moest niet gekker worden.

Vier ronden voor het einde kwam er weer een breuk. Eén voor een sprongen de mannen weg. Dit zou wel eens de definitieve breuk kunnen zijn en ik liet het gebeuren. Te suf om te reageren. Was dit het einde van mijn kansen? Ik moest kiezen: hard werken om met mijn lotgenoten terug te keren bij de kopgroep of afwachten. Omdat winnen toch het doel is van meerijden en ik me niet heel sterk voelde, werd het afwachten. Energie sparen en sprinten als het daar van zou komen. Het duurde even voordat de mannen gingen samenwerken. Bart gaf het goede voorbeeld en toen begon het te lopen. Ik wist me goed te drukken. Na een ronde waren de twee groepjes weer bij elkaar. Het eindspel kon beginnen.

Halverwege de laatste ronde sprong Marlin weg. Het moment was goed gekozen hij kreeg 100 meter of misschien wel meer. Na een aarzeling kwamen de anderen op gang, het tempo vloog naar tegen de 50. Ik wurmde me naar voren en pakte de vierde plek. Het viel stil. Willard demarreerde aan de linkerkant. Bas en Leendert in zijn wiel. Ik pakte het wiel van Leendert. Iets meer dan 100 meter voor de bocht viel het weer stil. Na een korte aarzeling sprong ik weg. Niemand in mijn wiel. Over Marlin heen, een snelle bocht en de buit was binnen.

Jan Repko

Uitslag