Bestuur besluit tot aanschaf Mylaps

De info-avond op 19 maart. FOTO ERIK d'AILLY

FC Trappist gaat het elektronisch finish-registratiesysteem Mylaps aanschaffen. Dat heeft het bestuur op 26 maart bekend gemaakt. Hier staat het volledige bestuursbesluit.

 

Het bestuur volgt met haar beslissing de mening van een ruime meerderheid van de deelnemers aan de tweede enquête, gehouden onder álle leden. Die enquête was volgens het bestuur ‘maatgevend’.

 

Leden konden tegen het besluit in beroep gaan door binnen tien dagen het bestuur te vragen een Algemene Vergadering bijeen te roepen waar het besluit aan de leden zal worden voorgelegd. Dat is niet gebeurd, zodat het besluit per 6 april definitief is. Als er naar aanleiding van dit bericht vragen zijn, dan kan je deze rechtstreeks naar de secretaris mailen.

 

De tweede enquête sloot op 26 maart. Al ruim daarvoor kon uit de cijfers geconcludeerd worden dat een ruime meerderheid van de respondenten vóór de aanschaf van Mylaps is. Honderd leden hebben hun mening gegeven: 75 stemden vóór, 10 tegen en 15 neutraal. De opkomst was 45%. In de eerste enquête had een overgrote meerderheid van de wedstrijdrijders al aangegeven een Mylaps-chip te bezitten, ofwel te zullen aanschaffen of huren.

 

Eén van de bestuursvoorwaarden was een Mylaps-info-avond. Die werd gehouden op 19 maart. Daar waren 12 leden aanwezig, inclusief het bestuur. De meesten waren vóór het plan Mylaps aan te schaffen, Willard was ‘bijna neutraal’ en zaaide enige verwarring met zijn waarschuwing dat het systeem niet zaligmakend is en dat de club er aan zal moeten wennen. Aad was helemaal uit Bussum komen fietsen om zich te laten informeren en was de enige met grote bezwaren, die vooral gebaseerd bleken op de aanname dat het systeem jaarlijks een enorme investering zou vergen. Ook het aanschafbedrag van zesduizend euro vond hij groot. Aads zorgen konden tot zijn zichtbare opluchting grotendeels weggenomen worden. Loes Zwart bepleitte om niet op de cent te gaan uitrekenen of je je contributie er wel ‘uithaalt’. In het echte leven betaal je belasting en die wordt ook gebruikt voor zaken waar je soms zelf geen profijt van hebt. De bijeenkomst duurde een uur.

 

Wie naar de opmerkingen kijkt die in de enquête gemaakt zijn, en dan vooral die van de neutralen en tegenstanders, treft veel misverstanden aan. Er is vrees voor de teloorgang van het mooie dat er was, vrees dat ons iets door de strot wordt geduwd dat we niet willen, bezorgdheid over een oneerlijke verdeling van geld tussen toerders en wedstrijdrijders: “Ik ben er tegen als de ene sector meer geld zou ontvangen dan de andere”. De meeste punten van zorg en kritiek worden ontzenuwd in de begeleidende teksten, maar die argumenten hebben kennelijk niet iedereen bereikt, of vallen niet goed, zoals uit een aantal opmerkingen van deelnemers hieronder blijkt.

 

Als we de drie antwoordgroepen langslopen zien we bij de ‘neutralen’ opmerkingen waarin de schrijvers gaandeweg bekennen dat ze eigenlijk toch wel vóór Mylaps zijn: “Ter ontlasting van de jury lijkt het me een goed idee”. Er klinken geen steekhoudende argumenten tegen aanschaf. Een enkeling betwijfelt wel of een wedstrijdstrijduitslag überhaupt belangrijk is. Ook onder de neutralen zijn zorgen over geld: “Als het besluit impliceert dat door deze aanschaf de contributie wordt verhoogd dan ben ik tegen”.

 

De tegenstanders klimmen soms uitgebreid in de pen. Niet alleen in de enquête-opmerkingen, maar ook in mailwisselingen met de Wedstrijdcommissie. Er zijn zorgen over geld en de vermeend oneerlijke verdeling daarvan. Iemand vindt de club gewoon ‘te klein’ voor Mylaps. Een ander wil beurtelings jureren verplichten. De ‘extra wedstrijdbeleving’ wordt betwijfeld. Daarnaast klinkt er weemoed door over de teloorgang van hoe het vroeger was en een zekere boosheid over het gevoel dat er iets geforceerd wordt. Een bloemlezing.


“Het gaat mij niet om de verdeling van het geld, het gaat me erom dat we op een eerlijke en zorgvuldige manier met elkaar omgaan. Natuurlijk speelt daarbij een rol dat ik nog uit de tijd stam dat de serieuze wedstrijdrijders bij FC Trappist hun ‘open koersen’ bij een officiële KNWU-vereniging reden met het bijbehorende gezeur van mannen in bondsblazers, boetes, etc. Wij wilden een eigen cluppie waar we zelf konden doen waar we zin in hadden, en niet lijken op die officiële clubs. [...] Voor mij is belangrijker dat de club een vriendenclub blijft dan dat zij kan wedijveren met de echte wielerverenigingen, en daarom hoeft Mylaps voor mij niet zonodig.”


“[...] Nu is een paar jaar geleden iedereen een contributieverhoging door de strot geduwd om een speeltje waar niet iedereen plezier van heeft. Ik had graag wat terughoudenheid gezien van de voortrekkers van Mylaps. Maar ja, gezien de hedendaagse mores moet alles maar kunnen en de grootste schreeuwers krijgen vaak hun zaakjes op het droge, iets van fatsoen is ver te zoeken.”


“Het spijt me wel, maar ik vind dit echt een waardeloze peiling [...]. Bovendien is niemand echt tegen mylaps (zeker niet gezien de jury-perikelen), schat ik in. Het gaat erom wie de kosten betaalt. Als toerrijder ben ik faliekant tegen [...] als het wordt bekostigd uit de algemene reserves. Daar heeft ieder lid aan bijgedragen. De verhouding van kosten voor wedstrijdrijders/ toerrijders is al scheef en wordt hierdoor nog flink schever. Ik vind dat de wedstrijdrijders bereid moeten zijn zelf deze extra kosten (5.000) op zich te nemen. Het is toch niet moeilijk uit te rekenen wat het zou kosten (per jaar/ per wedstrijdrijder)?”

 

De voorstanders, zowel toerders als wedstrijdrijders, willen het liefst zo snel mogelijk een oplossing voor het juryprobleem en zijn langzamerhand het getreuzel beu. Ze uiten hun mening vaak op aanmoedigende wijze: “Aanschaffen die handel. Het heeft nu lang genoeg geduurd”, “De tijd staat niet stil”, “Doen!”, “Hak de knoop door, mee in de vaart der volkeren, denk aan de verjonging!”, “Just do it!”, “MyLaps is de toekomst”, “Omdat het moet” en “Vooruit met de geit!” Meer inhoudelijk is de opmerking van iemand die het juist heel belangrijk vindt om te weten “of hij 18e of 19e is geworden!”, en er is zelfs bereidheid tot contributieverhoging. Tenslotte de nuchtere constatering: “Een klub met een wedstrijdafdeling moet Mylaps tot haar basisuitrusting kunnen rekenen”.

 

Erik d'Ailly

Mylaps-enquête deel 2: de vraag aan alle leden

WAT VINDEN ALLE LEDEN VAN DE AANSCHAF VAN MYLAPS?

 

Om de uitgedunde wedstrijdjury te ontlasten en de wedstrijdbeleving te versterken onderzoeken bestuur en Wedstrijdcommissie of het aanschaffen van Mylaps haalbaar en wenselijk is.

 

Dat onderzoek begon met deel 1 van de enquête, alleen gehouden onder wedstrijdrijders (opkomst 77%), waaruit bleek dat bijna iedereen (90%) bereid is met een chip te rijden. De meesten hebben er al een, een dozijn renners gaan die alsnog kopen of per wedstrijd huren.

 

Op 19 maart (20u) was er een info-avond in het clubhuis van Swift/PST, waar 12 leden kwamen (inclusief het bestuur). Er werden vragen beantwoord en misverstanden uit de wereld geholpen.

 

Ook deel 2 van de enquête is inmiddels gehouden. Op de vraag aan alle leden wat ze van het aanschaffen van Mylaps vinden, antwoorden zo'n honderd leden. Er stemden 10 tegen, 15 waren neutraal en 75 vonden het een goed plan. De enquête sloot op maandag 26 maart.

Het woord is nu aan het bestuur. 

 

Hieronder, en ook in clubblad#1 van 2018, vind je meer informatie over Mylaps, de motivatie van de Wedstrijdcommissie en over de organisatie en financiering.

  

Om helderheid te geven over de besluitvorming vind je hier de procedure die gevolgd wordt.
1. Enquête onder de wedstrijdrijders naar bereidheid chip te gebruiken/ kopen/ huren.
2. Raadpleging van alle leden met de enquête deel 2 (dat is deze). Het bestuur hecht er waarde aan dat alle leden voldoende geïnformeerd zijn en betrokken worden in de besluitvorming, daarom was er een informatie-avond in clubhuis Swift/PST op maandag 19 maart.
3. Standpuntbepaling door het bestuur op basis van de peilingen en financiën.
4. Het bestuur maakt haar beslissing bekend.
5. Afhankelijk van de uitkomsten van de ledenraadpleging, of op verzoek van leden, wordt een algemene vergadering uitgeroepen.

Mylaps-enquête deel 1: de vraag aan de wedstrijdrijders

Enquête 1: ZIJN DE WEDSTRIJDRIJDERS BEREID MET EEN CHIP TE GAAN RIJDEN? 

De eerste vraag bij het Mylaps-onderzoek was of genoeg wedstrijdrenners met een chip willen rijden. Het bestuur verzocht hen daarom de enquête voor de wedstrijdrijders in te vullen. Ook die enquête sloot op 26 maart.
Op 6 februari werden 86 leden die in 2017 met een wedstrijd meegedaan hadden (‘de wedstrijdrijders’) via mail en website gevraagd of ze een chip hebben, of die willen kopen cq huren. Binnen drie dagen hadden 66 leden gereageerd (dat is een opkomst van 77%). Ruim 90% van hen zei ja: de meesten hebben al een chip, of gaan die kopen of per wedstrijd huren. Er waren drie gemotiveerde afwijzingen.

 

***

In het artikel hieronder, dat ook in clubblad#1 is verschenen, legt de Wedstrijdcommissie uit wat haar beweegredenen zijn om Mylaps aan te bevelen. In 2015 is Mylaps ook al onderzocht, maar de omstandigheden zijn veranderd en er is meer ervaring met het gebruik.
De Wedstrijdcommissie aan het woord:



Mylaps ontlast de jury, geeft een correcte uitslag en heeft zich bewezen
Met de Mylaps-chip op je fiets draag je als renner zelf bij aan de best mogelijke manier om na een spannende wedstrijd een eerlijke uitslag te krijgen. Of je nu als achttiende in de buik van het peloton over de streep rolt of met een banddikte voorsprong als eerste je voorwiel over de finishlijn duwt: je weet zeker dat je straks precies kan zien hoe je gefinisht bent, wat je snelste ronde was en hoe de concurrentie het deed.
Ondertussen kan de jury zich in alle rust bezig houden met de rondenborden, de bel voor de laatste ronde en het vrijhouden van de baan voor de eindsprint. Geen stress over de aanstormende kudde bisons en alle tijd om de overwinningsbloemen en de fles wijn te voorschijn te halen. Het wordt er alleen maar leuker op!

Mylaps is de standaard voor elektronische tijdwaarneming bij snelheidssporten. Of je nu een 10 km-loopje doet, een wielertoerklassieker of een veldrijwedstrijd van de Amsterdamse Cross Competitie: je vindt er Mylaps.  Steeds meer wielerclubs hebben hun parcours er mee ingericht; bijvoorbeeld WVA op Sloten of de Kampioen op Spaarnwoude, waar wij ook de meeste van onze wedstrijden rijden.

Veel enthousiaste Trappistrenners hebben al jaren ervaring met het rijden met Mylaps, en de mede door Trappisten georganiseerde Amsterdamse Cross Competitie zou niet mogelijk zijn zonder Mylaps. Het systeem is algemeen geaccepteerd en kent weinig kinderziektes meer. We zijn er van overtuigd dat de Trappist met Mylaps voor de komende jaren nog aantrekkelijker zal worden voor nieuwe en jongere renners. Voor hen is Mylaps vaak een gegeven, iets dat gewoon bij wielrennen hoort, zoals een helm of een fietscomputer. Want waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan?

We zijn ons bewust van de met emoties omgeven discussie in 2015 rond Mylaps. Een aantal zaken is inmiddels veranderd. Er is veel meer persoonlijke ervaring met Mylaps en de financiën van de vereniging staan er zeer goed bij. Dankzij de contributieverhoging van vijf euro hebben we een ruime reserve. Aan de andere kant zitten de wedstrijdrijders al lange tijd met een nijpend juryprobleem. Mylaps lost met name het, lastige, vaststellen van de uitslag definitief op. In noodgevallen kunnen we zelfs zonder een apart jurylid met Mylaps een eerlijke wedstrijd rijden.

Hoe werkt Mylaps?
Op de finishlijn ligt een detectiedraad, verbonden met een decoder. Elke renner heeft een chip aan zijn voorvork, die bij elke passage een signaal aan de detectielus geeft. De software in de decoder zet de signalen om in de uitslag. De software is programmeerbaar voor allerlei wedstrijdvormen en het gelijktijdig rijden van A en B. In principe kan direct na de wedstrijd op de laptop de uitslag verschijnen. Deze kan uiteraard uitgeprint worden.
Met een losse detectielus en portable decoder kan Mylaps overal gebruikt worden: in het Twiske bij de cross, in Frankrijk bij de Trippel en langs het kanaal bij de tijdrit. Soms is daarbij een kleine generator nodig voor de stroom, maar die kan gehuurd worden.


Team Mylaps en jury
Het ideale aantal van twee juryleden per wedstrijd hebben we nog steeds niet, al is er een groeiende jurypool. Met Mylaps wordt het makkelijker. De jury blijft de bestaande taken uitvoeren: het inschrijven, de rondeborden, de bel voor de laatste ronde, het zoenen van de winnaar en de uitslag op de website invullen. Voor de extra taken die Mylaps met zich meebrengt is tijdelijk Team Mylaps opgericht. Daarin zitten naast juryleden ook betrokken A- en B-renners, die zich sterk maken voor een goede invoering van het systeem in onze club.


De taken van Team Mylaps:
• Transport van de apparatuur van en naar de wedstrijden;
• Hulp bij de inschrijving van chips en verhuur van transponders;
• Opstarten Mylaps voor de wedstrijd;
• Afsluiten Mylaps en zorgen dat de uitslag bij de jury komt.

Het is de bedoeling dat op termijn de jury deze taken overneemt. Team Mylaps zorgt ervoor dat er voldoende back-up is onder de actieve renners. In principe kan Team Mylaps na een jaar opgeheven worden.

In Team Mylaps zitten tot nu toe: Eric van den Heuvel, Evert Fermin, Jan Maarten Deurvorst, Jan Gottmer, Joost Hartog, Manja de Neef, Marlin Burkunk, Mart Dominicus, Peter Giljam, Theo van der Neut.
Voor transport en opslag zorgen de teamleden Jack van Honschoten, Ton Lemmers en Rick van Nunen. De apparatuur zal in Spaarndam bij een van de daar wonende Trappisten worden opgeslagen. De wedstrijdcommissie beheert de apparatuur. Het team staat open voor andere enthousiaste renners.


Kosten
Mylaps heeft ons een offerte gedaan voor de volgende onderdelen:
Prochip Decoder met bekabeling, Orbits Cycling software, 20 stuks Prochip Flex, Prochip detectielus. De totale prijs voor dit pakket bedraagt 5.791 euro (incl. btw). Bij aanschaf is Mylaps graag bereid in ons clubblad te adverteren. Verzekeren is duur en niet echt nodig, de benodigde laptop verwachten we te kunnen lenen. De huurchips betalen zichzelf waarschijnlijk terug.
 

Financiële dekking
De aanschaf kan geheel betaald worden uit de reserves van de vereniging. Als we de apparatuur in zes jaar afschrijven, dekt de ingevoerde contributieverhoging van 200 maal vijf euro de jaarlijkse afschrijvingskosten van duizend euro.
Inkomsten door verhuur van de twintig chips à drie euro per keer: we gaan er vanuit dat dit min of meer kostendekkend zal zijn (505,75 euro). Na een jaar evalueren of we meer of minder huurchips moeten huren.
Aanschaf van de chip is aan de renners zelf, kosten zijn 36 euro voor een jaar, of 53 euro voor twee jaar of 99,99 voor vijf jaar.
Indien door onverwachte ontwikkelingen een tekort ontstaat bij de vereniging, kan overwogen worden de wedstrijdkosten per 2019 te verhogen naar vier euro.
Huren van Mylaps is vanwege de kosten en de logistiek geen goede optie.

 

Kosten per toerder en wedstrijdrijder
In veel reacties op het Mylaps-plan klinkt door dat er dan onevenredig veel geld naar het wedstrijdrijden zou gaan. Dat idee is op een misvatting gebaseerd. Kijk maar naar de begroting. Wedstrijdrijders zijn ‘goedkoper’ dan toerrijders, al jarenlang. Per start kosten zij de club 1,20 euro, een toerder kost 1,54 euro. Dat is niet zo erg, maar hoe kan dat? Simpel: wedstrijdrijders betalen inschrijfgeld, toerders niet. Door Mylaps te kopen gaan de wedstrijdkosten per deelnemer wel wat omhoog, naar 2,68 euro per start. Maar als het inschrijfgeld één euro omhoog gaat kost een wedstrijdrijder per start weer ongeveer evenveel als een toerrijder.

De invoering van Mylaps bij FC Trappist is afhankelijk van de procedure die doorlopen moet worden.

 

Team Mylaps en Wedstrijdcommissie,
met steun van Peter Giljam