EEN MOOI GROEPJE

door: Niels Hallingse



Weer net op tijd schiet ik de pont op, gelukkig ik heb hem gehaald. In mijn linker ooghoek zie ik een “De Rosa” staan. Wielrenners met hetzelfde merk fiets hebben toch iets met elkaar en dus groeten wij elkaar vriendelijk. Aangezien ik in mijn trappistentenue duidelijk herkenbaar ben, komt hij lachend naar mij toe, met de vraag of ik in vorm ben. Onder zijn jas prijkt het trappistenshirt zie ik nu, en begrijp zijn vraag. Hij vertelt dat hij in Jisp woont. Uiteraard gaat hij ook naar de wedstrijd, zijn ogen glinsteren vrolijk. Hij vertelt dat hij al jaren lid is en met veel plezier de wedstrijden fietst. Samen fietsen we op naar het parcours in Spaarnwoude.

Ondanks enige weerstand van enkele concurrerende sprinters schrijven wij ons beiden in voor de B-groep. De koers is leuk en gelukkig niet hard, diverse avonturiers proberen weg te komen. Regelmatig laat mijn “pontmaatje” zich van voren zien. In de laatste bocht wordt de laatste vluchter ingerekend. De tegenwind wordt ook de laatste vluchter te veel. Als een kudde wilde stieren knallen we de bocht door. Ik schakel op mijn zwaarste verzet door en merk dat niemand mij kan volgen. Tot mijn verbazing win ik!

 

Samen met mijn pontmaat (waar ik de naam niet van weet) fietsen wij terug, hij feliciteert mij met een klopje op mijn schouder. Zelf is hij matig tevreden over zijn 8ste plaats. Weer die glinstering in zijn ogen, ik zie dat hij genoten heeft. Op de pont aangekomen vertelt hij dat hij over 2 weken met een mooi groepje van de Trappist naar Frankrijk gaat. Hij heeft er zin in en is in vorm. Ik vertel dat ik de Marmotte ga fietsen. Hij vertelt mij dat hij dat in het verleden ook gedaan heeft. Als tip zegt hij  “laat je niet gek maken”, start vooraan en zorg dat je in “een mooi groepje” komt! Dan red je het wel. Ondertussen begint het te regenen. Gelukkig ben ik bijna thuis, hij moet nog even en ik wens hem een fijne vakantie toe. Bon courage!

 

Afgelopen zaterdag krijg ik tijdens een mooie rit naar Katwijk een mailtje van FC Trappist. Het betreft het droevige nieuws dat Johnny Gries is overleden tijdens een fietsvakantie in Frankrijk. Ik schrik, het zal toch niet. Thuis gekomen nog even het mailtje erbij gepakt en de foto bekeken van Johnny, ik herken de glinstering in zijn ogen. Het zat mij enorm dwars en omdat ik het niet zeker wist, ik moest het toch via een mailtje even verifiëren. Helaas het was Johnny.

 

Ik heb Johnny jammer genoeg veel te kort gekend, maar ik weet zeker dat heel veel mensen hem enorm gaan missen. Ik wens zijn familie en vrienden heel veel sterkte. Ik weet zeker dat als ik in dat “mooie groepje” zit even aan hem zal denken. Rust zacht.