De Langste Dag Wedstrijd

door Eric van Steijn aka Rork

(verslag 3e zomerwedstrijd, 20 juni 2018)

 

Na drie weken op mijn luie krent in Japan te hebben gezeten, stond ik met een wegebbende jetlag aan de start van de 3de Zomerblokwedstrijd, beter bekend als de Langste Dag Wedstrijd bij de FC Trappist.
We oefenen nog steeds met de Mylaps wedstrijdregistratie, sowieso een ICT klus van de bovenste plank voor ons digibeten. We willen koersen en niet achter laptopjes zitten. Gelukkig waren Manja en Leon aanwezig om de boel analoog in goede banen te leiden.

De Langste Dag Wedstrijd, de titel geeft al een clou, is een wedstrijd die wat langer duurt dan normaal. Er is dan ook meer tijd voor de A om de B in te halen, hetgeen gebeurde. In het B peloton heerst bij deze wedstrijd toch de gedachte van niet te snel te beginnen. Hanne had zelfs tijd om in een bocht een stukje te gaan cyclocrossen. Er waren wel wat schermutselingen, maar over het algemeen was het halen brengen met de snelheid. Het resulteerde in een afsnijronde voor het A peloton ergens halverwege de koers. Dit voorkwam echter niet, dat voor het ingaan van de drie laatste ronden voor de B, het A peloton voorbij gesneld kwam en direct stilviel. Bij de B waren er net drie man op de vlucht geslagen, wat het B peloton aanspoorde om snelheid te maken en doodleuk de A’s voorbij te rijden. Consternatie alom. De A liet dit niet over hun kant gaan en kwam er weer keihard over heen. Verwarring alom. Dan maar achter de A blijven hangen, dacht het B peloton en zagen de drie ontsnapten niet meer terug. Nadat de A uit het zichtveld was verdwenen reed het restant B’s alsof hun leven er van afhing op weg naar de finish. Althans zo voelde het voor mij. Met ontzettend dikke opgeblazen benen bereikte ik de finishlijn, licht verbaasd over het feit, dat na een fietsloze vakantie van drie weken, dit ouder wordende lijf de wedstrijd had uitgereden. Dat beloofde wat voor de dag van morgen!

In de napraat bleek het bij de A een fijne georganiseerde chaos geweest te zijn. Die zullen er vast wel een eigen verhaal over schrijven. Dat wordt smullen! Mylaps was er in ieder geval dusdanig van onder de indruk, dat Joost moest constateren dat een gedegen uitslag pas 24 uur later op papier zou staan. De analoog uitslag van Manja daar en tegen bleek bijna foutloos en op tijd…

Het komt wel goed met Mylaps, het kost gewoon wat tijd en ervaring, maar dan heb je ook wel wat.

 

P.S. Trappen lopen kan ik al een paar dagen niet…

Zie ook uitslagen A en B van 3e zomerwedstrijd op: MyLaps sporthive