Dan zie ik Mike inhouden...


door:
Rinus Cerfontaine 
(Clubkampioenschap 2018, verslag A - MyLaps )

Voor de streep 

IJsselmeer dit jaar: ik geef gas op de klinkers na outlet area Bataviastad, Lelystad. Van de kopgroep van 4 die over is na de lekke band van Marlin, gaan Bert en Koen eraf maar niet Jan. Dat wordt werken om die te lossen schiet het door mijn hoofd. 
De laatste 20 km tegen de wind in lijk ik sterker, (moest ik dus dan al demarreren, denk ik nu, of was ik dommer omdat ik me meer inspande). In ieder geval: ik begin te vroeg aan de sprint de A6 brug op en Jan komt over me heen en wint: langer afwachten dus lijkt t devies.

Haybes, Trappist Trippel laatste dag, na 3 km uit 't wiel gereden van de laatste groep waarin ik dankzij m'n falende rekenkunsten en wel aanwezige aanvalslust in de 2e etappe terecht was gekomen. 
Na 90 km op een kwartier gereden, dat kan ook nog, al had ik niet verwacht dat t zoveel zou zijn.
Ook had ik niet verwacht, maar wel een beetje gevreesd dat ik weer last had van m'n linker hamstring zou krijgen, en ja hoor maandag morgen 11 juni is schoenen aantrekken een echte oude heren bezigheid. opletten dat ik geen kramp krijg met een rare beweging.

Sprinten bij Ulysses de dinsdag daarna: vierkante benen en geen power, Marlin wint. 
Die wordt alleen maar beter van meer inspanning.

Woensdag geen fietsen, vanwege eindexamenfestiviteiten. Komt goed uit, want herstel is nodig
Op Strava zie ik dat er flink gefietst wordt door de medetrappisten; de kanshebbers om CK te worden. moet ik nu ook meer trainen/uitrijden of juist meer rusten? Rusten besluit ik.

Zondag 17/6 naar de Kampioen, lekker tempo en goed meedraaien. wel een trekkend been links, voor en na t fietsen, maar tijdens geen last en wel kracht. dat gaat lekker. 
Marlin wint bij de 50+, na een hele snelle  1-na laatste ronde valt t stil en hij ontsnapt alleen.
de andere zwarte nummers, ik incluis, twijfelen even en zijn op de streep te laat.

Woensdag bij de Trappist op de LDW gaat t al flink beter; tactisch want een groot peloton houdt zichzelf bij elkaar kan ik tevreden vast stellen en kwa sprint power: ik win (de sprint van t peloton) door voor de bocht al te versnellen. Dat is blijkbaar nog steeds verrassend genoeg.

Dan WVA Sloten zaterdag 22/6; ook maar eens kijken of t daar gaat: 
"ik reken op jou" zegt Mart als ik hem na de trimmersrace moe maar voldaan tegenkom. 
Ook Leendert heeft net gereden, maar hij rijdt ook met de licentiehouders mee: nog iemand waarvoor geldt: hoe meer die rijdt hoe beter die wordt.
Laurens ten Dam is er ook en veel witte nummers willen laten zien dat ze minstens net zo hard kunnen. 
50 km/ uur voor een paar ronden wordt er gereden. ik kan voorin blijven en sprint tussen de witte nummers door naar de winst.  Nummer 2 Jan Repko zit aan de andere kant van een sliert witte renners maar beiden lopen we met meer dan 50 km/uur een beetje vast in de witte nummers. 
Zondag kom ik de trap moeizaam op en af; rusten dus.

Dan de Gouden Schemering: sprint wedstrijd vd trappist: 
veel aanvalslust van Marlin en Jack, tegensprintjes van ik denk voornamelijk Jan en mijzelf.
Ook op korte sprintjes kom ik nog mensen redelijk goed voorbij of net niet. Afwachten dus t devies voor t CK, en hopen dat door de lengte vd wedstrijd t peloton al wat kleiner is.    

Zondag:  CK-day. Goed uitgerust en niet getraind van te voren; anderen weer wel vertelt Strava mij.
Warm weer; veel drinken mee is t devies en een extra bidon. als ik die neerzet bij de finish hoor ik dat we niet een bidon aangereikt mogen krijgen. 
Gelukkig heb ik er 2 bij me en heb ik zoals Mike ook aankondigt genoeg ingedronken.
Sander is er niet; heeft asfalt-exceem hoor ik later van Bart door een valpartij tijdens een criterium een week eerder. Ook Mart, altijd link met z'n doordouwer-ontsnappingen en Jan Maarten, ook lastig te achterhalen, zie ik niet. 

Wel Gerard, nu met reservewielen, want vorig jaar al heel snel lek en niks bij zich. 
Dat zal hem niet nog een keer gebeuren zegt-ie. 
(later hoor ik dat vroegere CK regels dat niet zouden toestaan....) 

Ook nog Peter, Leendert, Jan, Willard, Ivo, allemaal kanshebbers die in de laatste ronde, of na de laatste bocht nog best vooruit kunnen. 
Daarnaast hardrijders en aanvallers als Mike, Bart, Marlin en Jack; genoeg potentiële winnaars om op te letten, naast nog deelnemers die wel eens voor een verrassing kunnen zorgen als je niet oplet.

We starten, rustig, 2 uur moeten we vol maken voordat de strijd van 6 laatste ronden losbrandt. 
Achteraan hangen is voor velen het devies, dus na 1 ronde geef ik maar eens gas na de finish in de hoop dat er achteraan wat afscheiding komt. 
Niet dus.
Wel ontsnappen Marlin en Jack na een paar ronden. We moeten toch wel flink aan de bak om dat gat na een 5-tal ronden weer dicht te krijgen. 
ineens zijn er na een uur van de 25 starters er nog maar 11 bijeen; dat ruimt lekker op, maar makkelijker wordt t niet denk ik. Mee met de ontsnapping is dan net zo zwaar als er achteraan vaak, en alleen voorin heb je kans om te winnen. Gelukkig voor mij zakt t tempo tot 38-39 gemiddeld. We passeren de B. 2x zonder problemen door nu wel gezamenlijk goed een grote ronde te rijden. (op de Strava flyby-s is nog te zien dat we vlak voor de B kopgroep op de buitenbaan terecht komen).

Dan de laatste 6 ronden: Marlin probeert t een paar keer, maar houdt in als hij niet wegkomt. Jack versnelt een paar keer flink, maar voorspelbaar. Iedereen moet zich inspannen om in t wiel van zn voorganger te blijven. 
Bij 1 van die acties schiet de ketting bij Jan eraf, hij maakt een vreemde zwieper.
Nee toch, schiet t door mn hoofd, we gaan toch niet na 2 uur met z'n allen liggen hier?
Dan gaat hij t asfalt af , het gras in en weer het asfalt op!..., ook nu gelukkig zonder vallen.
Goed voor de adrenaline zo'n actie. 
De laatste ronde gaat in.
We zijn nog bijeen. ik verwacht dat Marlin, Bart of Mike gaan demarreren, maar nog niks van dit alles. Aan het begin van t laatste rechte stuk rijden we 35 km/u, naast elkaar. Dat gaat goed denk ik . Hoe korter de inspanning, hoe meer kans ik maak.
Dan demarreert Mike. Jack gaat er achteraan maar komt niet echt dichterbij. Mike heeft 70 meter of zoiets vlak voordat we weer tussen de bomen uit komen. Ik ga langs Jack, en ga zoals dit jaar vaker, vol aan voor de bocht. Even inhouden inde bocht to halverwege, dan aanzetten zo hard als ik kan. ik verzuur nog niet. dat gaat goed. ik nader Mike, maar ga ik t halen?
AaaanZeeeeetttttennn, ik kom snel dichterbij en dan zie ik Mike inhouden. hij is er bijna ..., ik ga het halen. Op de streep heb ik een meter voorsprong ongeveer. Joost komt vertellen dat ik met een paar duizendste heb gewonnen; yes! 

Later zegt MyLaps 0.085 sec, dat is ongeveer 1.3 m bij 54 km/ uur. 

Na de streep

Terugrijden met Bart tegen de wind in naar Amsterdam is een grotere martelgang dan de wedstrijd. 
Hij is leeg, en komt na een gelletje van mij nog net in m'n wiel. Fietsen gaat helemaal niet lekker meer; toch me goed leeg gereden blijkbaar. Met kramp kom ik thuis. Trap op gaat zondagavond nog, trap af wat minder; maar dat mag de pret niet drukken; 

Ik krijg volgende nieuwjaarsreceptie vast weer een mooi Trappist truitje, nu hopelijk wel met doorlopende rits.