(kopieer 1)

Archief wedstrijden 2010

Haarlems Dagblad
Rouw advertentie Hans Pels
Clubkampioenschappen 2010
4de najaarswedstrijd
GP GER Hermans bij Ulysses
3de najaarswedstrijd
2 de najaarswedstrijd
1 ste najaarswedstrijd
Omnium Gerard
Derde Zomerwedstrijd
IJsselmeer 2010 verzamelde indrukken
2 de Zomerwedstrijd
Fortenwedstrijd 2010
1 ste Zomerwedstrijd Mart
Zandvoort 2010
Aankondiging wedstrijden mei en juni
4de Voorjaarswedstrijd
Derde Voorjaarwedstrijd 2010
Training Ulysses A'dam Noord Ruben K.
Tweede voorjaarswedstrijd
Eerste Voorjaarswedstrijd 2010
Openingswedstrijd 2010

4de najaarswedstrijd


Twijfel was er al 2 dagen, woensdag zou een erg natte dag worden. Zou ik gaan of niet, ik zou het van het weer af laten hangen. Toen ik echter de buienradar en teletekst voor de zoveelste keer bekeek kon ik niets anders concluderen dat het net op tijd droog zou worden. Geen excuses en op naar Spaarnwoude dus! Al daar aangekomen snel een rugnummer gehaald en in de groep B-rijders plaatsgenomen, volgens mij 15 in totaal. Opvallend was dat Joop Vangangel niet aanwezig was toch een bewezen concurrent in de sprint. De eerste ronde viel het me op dat het parcours nog vrij nat was en dat er in bepaalde bochten veel bladeren lagen (uitkijken dus).


Uiteraard ontaardde de wedstrijd al na een paar minuten in een spervuur van demarrages. Meestal werden de vluchtpogingen van 4 of meer renners direct teruggehaald. De wat kleinere groepjes of eenlingen kregen vaak meer ruimte om 1 of meer rondes weg te blijven. Opvallend was dat Tjebco zich in het begin erg rustig hield, bewust of een vormcrisis, dit was mij niet helemaal duidelijk. Het tempo varieerde tussen de 30 en de 50 en deze tempowisselingen werden mij bijna teveel. Net op het moment dat ik definitief zou afhaken, werd het tempo iets gelijkmatiger, en kon ik op adem komen. Dat het tempo gelijkmatiger werd, was te wijten aan Ruben die met zijn demarrage tot wel 4 a 5 ronden stand hield. Het peloton controleerde maar liet hem nooit uit zicht geraken. Achteraf vertelde Ruben mij dat hij zijn vrouw had beloofd met een fles wijn thuis te komen.

Zo’n 3 rondes voor het eind vond Tjebco het welletjes en begon te demarreren. Gelijk brak er paniek uit in het peloton vlogen verschillende renners achter Tjebco aan. Na een paar minuten probeerde Tjebco het weer, echter weer zonder succes. Uiteindelijk heeft hij het denk ik wel 5 keer geprobeerd maar steeds leidde dat tot wat geschreeuw in het peloton en neutralisatie. Toen Tjebco een halve ronde voor het eind weer eens terug was gehaald, onder andere door mijzelf, probeerde Sietse het. Een splijtende demarrage leidde gelijk al tot een terreinwinst van een meter of 50. Maar Sietse viel op het rechte eind voor de laatste bocht stil. Een groepje van 4 onder aanvoering van Joost (clubkampioen B 2009) Hartog kwam uit de achterhoede heel hard op links. Achteraf hoorde ik dat Joost had beloofd de sprint aan te trekken. Ik kon nog net het laatste wiel op mijn tandvlees pakken en hield dit vol tot de laatste bocht. Joost waaide er hier af en door de bocht heen ging ik als vierde de sprint aan. Ik positioneerde mij helemaal op links, in het midden zag ik 2 renners snelheid verliezen, geheel op rechts Wim de Lange. Ik gaf alles wat ik had en al hyperventilerend kroop ik millimeter voor millimeter dichter bij Wim. Ik dacht bij mezelf het is nu of nooit. In de laatste meters zag ik echter als een pijl uit de achterhoede iemand tussen Wim en mijzelf naderen. Haal ik het of kom ik net te laat dacht ik nog. En zoals ik het de profs regelmatig zie doen gooide ik mijn voorwiel naar voren tot over de streep.


Ik ging over mijn stuur hangen en had een beetje een vreemd gevoel. Had ik nu gewonnen of was ik 3e geworden. Alles was zo in een flits gegaan dat de twijfel regeerde. Uiteindelijk kreeg ik van verschillende mensen de felicitaties. Maar pas nadat ik de beelden op de finishlijn (hulde aan de wedstrijdleiding) had teruggezien kon ik terecht blij zijn. Wim was knap 2e en Mike’s laatste versnelling bracht hem toch nog brons. De beloning: een bosje bloemen voor mijn jarige vrouw (niet vooraf beloofd) en een heerlijk gevoel over mijn eerste overwinning bij de trappist.


Ted Beers