door: Rork Steijn 

Laten we beginnen met het feit, dat er geen wedstrijdcommissie leden aanwezig zijn op deze woensdag avondwedstrijd. Tevens zijn er geen Mylaps-deskundigen komen opdagen. Iedereen is met vakantie. We zijn op ons zelf aangewezen en het wordt een ouderwets gezellige wedstrijd, met “roep je plekje” aan het einde. Gelukkig komen er wel renners opdagen voor dit midzomer wielerfestijn. De meesten zijn al op vakantie geweest, hebben nog plannen of vinden de bloed hitte van de afgelopen weken een prima excuses om thuis te blijven.

Zes A’s en 18 B’s incl. twee introducees  maken zich op om een wedstrijdje met elkaar te rijden. Ruben verzorgt een probleemloze inschrijving, waarna in goed overleg, de A en B gezamenlijk van start gaan voor hun rondjes. Ruben is ook de jury voor vandaag en daar zijn we hem zeer erkentelijk voor. We hoeven zelf niet af te stappen om de bordjes om te draaien voor de laatste drie rondjes. 
Uiteraard gaat het met de A en B samen een tikkeltje harder dan normaal bij de B’s, maar dat mag de pret niet drukken. Rieks pret wordt wel een rondje gedrukt door een weigerachtige voorderailleur. Het euvel is binnen een rondje opgelost door de vakman zelf en hij sluit aan om zich te mengen in de debatten.

Uit eerdere ervaringen met een gezamenlijk peloton weet ik, dat je je als B-renner moet gedragen en zuinig met de krachten moet omspringen. Slechts de betere B, en de in wezen potentiële A-rijder, kan zich permitteren de knuppel in het hoenderhok te gooien.
Al na ruim 20 minuten is het zover en rijden vier A’s en twee B’s weg uit het peloton. De twee achtergebleven A’s, Bart en Ivo, proberen nog om de boel recht te zetten. En ik zie, als ik ook een beurt op kop doe, dat de kopgroep na een drietal ronden nog binnen handbereik, op zo’n 50 à 60 meter, is. Maar onze “ausdauer” in het peloton is bij lange na niet genoeg om de twee achtergebleven A’s te herenigen met hun soortgenoten. En de kopgroep is halverwege koers gevlogen. Bart en Ivo ondernemen nog wel dappere pogingen om de aansluiting in hun eentje tot stand te brengen, maar het is tevergeefs moeite.

Toch blijft ons tempo hoger dan het normale gemiddelde in de B-koers. Alleen Tim (Forrer) heeft zijn inspanningen moeten bekopen met een los momentje. Ik denk lesje geleerd en beter indelen de volgende keer als de A. en B. weer eens samen vertrekken (Grote Prijs Ger Hermans op Sloten). Laat je niet gek maken Tim!
De twee introducees zijn voorbeeldige renners en rijden moeiteloos mee in ons pelotonnetje. Heren, voor half geld zijn jullie de rest van het jaar lid en kun je lekker meekoersen. Hoeven jullie niet de Klimkoers Beverwijk, de tijdrit ARK en de GP Ger Hermans te missen.
Ruben heeft in tussen de bordjes gedraaid en we zijn in de laatste ronde beland. Mijn sprint is het hele seizoen al K.U.T. (Kwalitatief Uitermate Teleurstellend), dus ik koester geen illusies om mee te sprinten voor een derde plaats. In een sprint waarin iedereen keurig zijn lijn houdt, worden de mannen van de konijntjes gescheiden. Er is zelfs een konijntje dat zijn worteltaart er na de finish uitgooit.

Uiteindelijk wint Tim bij de A en Thomas bij de B. Omdat er ook geen bloemen zijn, sturen we de winnaars met een fles wijn naar huis. De fles voor de Strijdlust laten we voor wat het is. Iedereen heeft vandaag strijdlust laten zien en zoveel wijn hebben we niet op voorraad.