Zelfde wijn, andere afdronk

Recensie strijdwijn 2019

 

door: Ivo Rigter

Voor de tweede keer dit seizoen ontving ik de fles rode wijn als prijs voor hetgeen in de kelder van het amateurfietsen net zo ruim voorradig is als bij de profs: strijdlust. Voorwaar een belangrijke, zo niet de belangrijkste prijs op ons niveau. Eentje die door neef Ruud ook wel Prijs voor de Domste Renner wordt genoemd; ook hij mag graag zo’n fles verdienen.

 

Wat ik ervan vind, die wijn. “Bellevue IGC Pays d’Oc, 2016, rouge”. Klinkt Frans. En nog biologisch ook, lees ik op de website. Verder staat er: “Wij zijn vier Amsterdammers met enige passie voor wijn en met werk in de hoofdstad dat weinig met wijn heeft te maken. Als we maar even kunnen reizen we af naar Frankrijk om daar, met hulp van vrienden en kennissen en de inzet van locale deskundigen, ons Domaine de Bellevue te bestieren.”

Lieve amateurs, krijg ik de indruk. FC Trappist ten voeten uit!

‘Plop!’, zegt de kurk op woensdagavond 8 mei na gedane zaken. De koers zelf stond voor mij in het teken van Ajax-Tottenham. Vriend Hugo verscheen zelfs in Ajax-tenue aan de start. Met een omgebouwde cyclocrosser (racefiets tijdelijk niet beschikbar) verscheen ik aan de start. Bepaald snel voelde dat niet. Zonder concreet plan ging ik halverwege de koers in de aanval. Geen medestander die er heil in zag. Hugo en Ruud zaten vermoedelijk te zieken in het peloton, want ik had al snel een flinke voorsprong opgebouwd. Kennelijk was er niemand anders bereid om ook maar een trap voorop te rijden. ‘Zul je zien’, dacht ik, ‘straks word ik een ronde voor het eind teruggehaald, en gaan de verstoppers er met de bloemen en punten vandoor’. En zo geschiede. Hugo had de benen niet, en speelde een figurantenrol.  Bernard Schaap bleek de sterkste in de sprint, en de verstoppers verdeelden de rest van de punten. Wat ruik en proef ik daar? “Rood fruit”, hoor je dan te zeggen. Het lijkt warempel wel op rode wijn! En verdomd zo smaakt ie ook! Prima te drinken. Smaak blijft lang hangen…te lang. Door de mislukte solovlucht, de ‘profiteurs’ die de punten verdelen, maar vooral door de derde goal van Tottenham bleef het lang hangen: een hele wrange nasmaak!

 

Woensdagavond 15 mei +- 22.00 uur.  FC Trappist is op bezoek geweest bij Ulyssus. Een raar rondje met een verraderlijke bocht. Verstoppers  hebben het zwaar op dit parcours. Dat blijkt wel als ze op het eind en groupe het kopgroepje van vier (Theo, Joop, Hugo en ik) moeten laten gaan. Joop en Theo waren de beste in koers vandaag. Ik heb vrede met plek vier. Ajax is kampioen. Lekker hoor!  ‘Plop!’ zegt de kurk van de identieke fles als waarmee ik vorige week mijn verdriet probeerde weg te spoelen.  Mmm, ruikt goed. Toch wel lekker gefietst.  Weer een vlucht op de crosser, paar rondjes alleen, nog een rondje met Theo, weer bijgehaald, what else is new. En die smaak! Een volle rode wijn. Lekker doordrinkbaar ook. Nog eentje? Wel ja, ik heb het verdiend. En die nasmaak, ‘afdronk’, hoor ik te zeggen. Mmm…heerlijk zoet!