Een cadeau van Mike

door: Rinus Cerfontaine
verslag Gouden Schemering 2019 A. (my laps

 

Een geroezemoes bij de start: heb jij de puntenverdeling al gezien, en onthouden !!??De jaarlijkse sprintwedstrijd bij FC Trappist, ook wel Gouden Schemering genoemd, wordt weer verreden.


Naast sprinten moet je eigenlijk ook nog kunnen hoofdrekenen en tijdens de wedstrijd onthouden wie nu al vaak wat punten bij elkaar heeft verzameld
Die bovenstaande gedachten zijn meestal niet meer dan een goed voornemen.
Want de koers met elke 2e kleine ronde een flinke inspanning sloopt je snel en maakt dat er maar 1 instinct overblijft:  
Aanhaken als er gedemarreerd wordt en zo snel mogelijk je zo positioneren voor een volgende sprint dat je misschien ook nog een beetje bij kan komen van een gedane inspanning.. (of voor een rondje overslaan en je tegenstanders observeren . ) 


 3,2,1 punten bij elke sprintdoorkomst ronde 9 en 19 dubbele punten en ronde 29 96321 punt. Zoiets was t, en dan nog tellen.
Eerst maar eens kijken  of de toerbenen van Georgie weer tot sprintsnelheid aanzetten in staat zijn. 
Nou niet dus ,daar leek t op de eerste sprint. 
We begonnen voor de bocht met z'n allen als een paar onbezonnen en onverstandige jongelingen aan de sprint. Volgens mn teller reden we tegen de 60 km per uur. 
Mar ik was 4e en bleef vierde; zonder punten maar weg was wel een hoop nutteloos verspilde energie. 
Zo'n lange sprint herhaalde zich nog 3 keer, en steeds weer geen punten.  Geen goed vooruitzicht. 
Ik was de tel ook wat kwijt geraakt maar had wel besloten dat t voor mij geen lange sprints meer moesten worden. elke 2e ronde en dat 14 keer is toch teveel. 
Jack, Bas, Marlin, Mike en Sjoerd hadden wel al punten . 
Chance of tactics dan maar, korter maar feller sprinten: een gaatje inde bocht laten , in de bocht versnellen en dan langs m'n voorgangers komen. Dat lukte een paar keer heel aardig. ik kreeg er zelfs tijdens de koerseen compliment voor.
en dan maar weer aanzetten om niet een de duurrijders zoals Jack en Mike te laten ontsnappen. 
Ik begon punten te sprokkelen en weer in een goede uitslag te geloven.bij de een na laatste sprint zag je iedereen denken: ik spaar nog maar even. Dat dacht ik ook, maar toch maar even oprapen die punten dan . 
Mike had besloten de laatste sprint te winnen met een geweldige punch. Tenminste dat vermoede ik en ik ging in z'n wiel zitten.  
inderdaad 1 goedde harde demarrage en Mike was weg, met mij erbij. ik nam over en stamelde iets van " erg lekker gaat t niet meer' maar we waren en bleven weg. 
Na de bocht mocht ik m hebben van Mike en daarom won ik, bleek na puntentelling, de gouden schemering. was dat om op het CK wat werk voor Mike te doen?