Onder de leden

door: Wim van der Zande
(verslag Clubkampioenschap B, my laps

"Doe je zondag mee met de B" verschijnt op mijn telefoon gestuurd door Aad Janssen. Met een mooi  maar niet geheel Zen-leven, vergeet ik onze wedstrijden al een paar jaar. Door de SMS en omdat een penningmeesterschap een verblijf onder de leden logisch maakt, sta ik aan de start met  een lekker gevoel.  Bij de lengte van een clubkampioenschap hoort normaliter een rustige start. Maar al die vreemde jongere gezichten hadden wat anders in petto. Na 1 minuut joeg ik in een groepje van vier wanhopigen achter ons eigen peloton aan, terwijl de A rustig keuvelend als een speer werd ingehaald nog voor de eerste helft van de eerst ronde.  Boven mijn adem verzaakte ik zelfs in de jacht, die eindigde met een roemloos opgeven van mij en een door zijn kinderen enthousiast toegejuichde andere. Tezamen rijden wij naar ons vermogen een 9-tal rondjes eerst achter en daarna voor de B uit.

 

Wederom in een melee van een B peloton op drift en een A peloton in de buurt, haken we weer aan. Na nog twee ronden besluit ik naar ademhappend de opgave te tekenen. Die andere zie ik ook voor een tweede keer uit het B peloton zakken om manmoedig zijn race solo te vervolgen.

Ik volg de wedstrijd verder vanaf de kant, waar een kopgroep van zes zich onverbiddelijk losmaakt en waar het verloren deel van het peloton zwaarmoedig rondrijdt. In de kopgroep ken ik Rieks (wordt derde) en Theo van der Neut  (vierde), de anderen zijn nieuw voor mij en dat geldt ook andersom. De kopgroep wint voortdurende terrein op het peloton en we klokken op zes ronden voor tijd een voorsprong van bijna 3 minuten.   De kopgroep zit dan al achter het poloton aan.  De A wedstrijd was intussen in rustig vaarwater gekomen in vergelijking tot de B.  In de laatste ronde ontploft de kopgroep op een voor de waarnemers aan de finish onbekende plaats. Afgemeten komt de winnaar over de streep met op ruim 100 meter gevolgd door nummer 6.  In de voorlaatste ronde probeert Wim de Lange nog een sprint voor de zevende plaats te voorkomen, maar ook hier zette de laatste rond alles op de kop en komt Wim achter het peloton vrolijk en voldaan over de finish.

 

Terwijl ik Hans Meerman assisteer met aanmoedigen en het rondebord, krijgt een naar kuchje en vies gerochel steeds meer vrij baan.  Misschien was ik met iets teveel onder de leden begonnen aan deze wedstrijd,