Beleving

door: Bas Klein
(reactie op verslag van Marlin 2e zomerwedstrijd)

 

 

Beste Marlin,


Een glimlach kon ik niet onderdrukken bij het lezen van je amusant geschreven stuk over de laatste twee wedstrijden. Beetje dubbel gevoel ook wel, want ondanks dat de wielrennerij zo zijn eigen wetten heeft, heb ik fatsoen en samenwerking hoog in het vaandel. Dat dit afgelopen zondag wellicht niet heel duidelijk uit de verf kwam realiseer ik mij ook.
De beleving bij een eindje wielrennen in koersverband is vaak intens. Per renner verschillend ook. Ondanks hetzelfde wedstrijdverloop.


Afgelopen woensdag bijvoorbeeld. Waar jij je toch wel uitzonderlijke vorm kon etaleren in de kopgroep, kwam ik er tijdens het inrijden achter dat de accu van m'n schakelsysteem tijdens een lange periode van inactiviteit langzaam was leeggelopen. In zo'n geval stopt eerst het voorderailleur ermee. Op zich geen probleem. Tenzij je ketting op het kleine blad ligt. En daar lag ie. Op de 34. Gloeiende gloeiende. Prutser.
Ik ging op zoek naar een andere fiets met een externe accu, maar die was er niet. Na maanden van saaie koersloze woensdagavonden mochten we eindelijk weer los. En nu dit. Ik was er gruwelijk pissed off over en verwachtte na een halve ronde gelost te worden met m'n pielverzetje. De halve ronde werden er echter twee, toen vijf en vervolgens, dankzij het fijn hoge tempo van de kopgroep en een gulle jury, zelfs een ronde meer dan te doen gebruikelijk. Leuk was anders. Rondtollen als een nieuweling in het zondagochtend peloton. Zere poten krijg je daarvan. Ik heb mij de gehele wedstrijd niet met het koersverloop bemoeid en mij grotendeels in het wiel van meester hekkensluiter Dominicus genesteld. In de laatste ronde kon ik mij niet in houden en perste ik er het laatste restje energie uit met een aanvalletje voor plek 8, dat enkel standhield omdat het peloton er geen zin meer in had.


Dan de zondag, met volle accu, weer fijn op pad. Het was inmiddels wel duidelijk wie momenteel de sterkste renners zijn bij de FCT. De krachtsverschillen waren groot en als bepaalde renners gaan, moet je mee, want die zie je niet meer terug. Mee, of je wilt of niet. En dus sprong ik mee, na een rumoerige periode al aan het begin van de wedstrijd. We waren met z'n zessen, naast de vijf uit jouw verhaal was ook Ivo er aanvankelijk nog bij. Net iets minder dan de helft van de A's. Om weg te komen van de groep was een hoge snelheid nodig. Deze hoge snelheid deed minstens de helft van de kopgroep naar adem snakken. Eerst wapperde Ivo eraf. Vervolgens viel er een gat tussen jou en Jack en de rest. Het was gedaan dacht ik en had er vrede mee. Harder ging niet. Jack en jij besloten op ons te wachten omdat het nog erg ver was naar de meet. Jullie hielden bijna een halve ronde heel coulant rekening met de rest van de kopgroep om vervolgens het gas weer vol open te draaien. Dit kostte Dirk de kop. Ik wist net iets eerder aan te voelen waar mijn grens lag en reed een tijdje mee in laatste wiel. De gedachte om te lossen kwam bij me op, maar de achtervolgende groep reed praktisch even hard. Ook hier zou op adem komen niet aan de orde zijn, gezien de grootte van het groepje. Dan maar blijven hangen.
Op een gegeven moment was de breuk met de achtervolgers definitief. Ik gaf aan dat het daarom wel wat minder hard kon. Met een iets lager tempo was ik bereid en in staat om mee te draaien. Dit bleek helaas tegen dovenmans oren gezegd. Zowel wind mee als tegen, lag de snelheid nog regelmatig tussen de 43 en 45 per uur. Dit was een onvervalste poging om de mannen met eindschot aan poeier te rijden. En dat lukte aardig.  Het spel was op de wagen.
Ik had twee opties. Nog maximaal 2 rondjes meerijden, gelost worden en vervolgens voorbijgereden door de rest. Of het laatste wiel pakken en af en toe een kopbeurt doen. Het werd unaniem optie 2. Ik tussen kreeg ik de gedachte om het bij meerijden te laten en mij niet te bemoeien met de sprint of finale. Het bleef bij een gedachte. 
Na jouw harde aanval op de bel was het tempo er wel aardig uit. Eindelijk. Een nieuwe gedachte kwam boven. Waarom vooraf neerleggen bij de uitslag vanuit het standpunt dat de hardste werker moest winnen. Jack en jij hadden jullie spel gespeeld. Ik het mijne. Wie niet sterk is, moet slim zijn. Verstopt had mij niet, want inmiddels gruwelijk naar de klote, en een laatste sprintje moest misschien nog wel lukken. Niet in de laatste plaats omdat m'n gezin net op de baan was verschenen om de laatste ronde te zien. Waar Rinus mij zou hebben gevraagd om de sprint te laten lopen is mij trouwens niet duidelijk. Ik heb er in ieder geval niets van meegekregen. 
De rest is geschiedenis. Ik had een trouwens beter gevoel over m'n midweekse 8ste plek op het trutverzet, dan deze 3de stek. 


Ik wil nog wel een paar dingen kwijt. Er is geen zak aan als je in een kopgroep rijdt met renners die flink sterker zijn dan jezelf. Omgekeerd weet ik mij echter nog goed te herinneren wat voor kick het geeft als je anderen pijn kunt doen door nog eens flink door te trekken, ook al is dit in mijn geval inmiddels flink wat jaren terug. Ik hoop dat jij het daarom tijdens de wedstrijd beter naar je zin hebt gehad dan ik. En, 2e of 4e? Whatever...
Tweede punt, volgt uit het eerste. Toen je wat minder fanatiek trainde en minder bezig was met watts en schema's, was het een stuk fijner samenwerken in de kopgroep. Ik zie mij op korte termijn niet heel veel harder gaan, misschien kan het bij jou een tandje minder?


Waar overigens ook geen zak aan is, is wanneer iedereen weet dat je in goede vorm bent en je na iedere demarrage in dezelfde ogen kijkt, gevolgd door de rest van het peloton. En zelfs, wanneer de vorm tanende is, dezelfde renners nog steeds aan je achterwiel kleven. Wie de schoen past trekt hem aan. Mij heeft het echter de strijdlust meer dan eens ontnomen. Ik hoop in ieder geval dat het jou dit seizoen niet te vaak overkomt en je strijdlust vroeg of laat tot een mooie overwinning leidt. Zolang er maar wat kruimels overblijven voor de rest. 


Ps: Mijn versie van Beverwijk wijkt trouwens wat af van de jouwe. Dit heb ik al eens opgeschreven. Staat vast nog wel op de site.
(zie: >>wedstrijdverslag van A. Beverwijk 2018