Verslag Nedereindse Berg B, Jack Zwartveld

door: Jack Zwartveld 
(verslag Nedereindse Berg, 5 juni 2021) 


29 mei krijgen we via whatsapp de wedstrijdkalender binnen. 5 juni is de seizoensopening op de Nedereindseberg. Een klimkoers à la Beverwijk. Ik vraag mijn vrouw of ik mag. Ik heb ondertussen al meer dan anderhalf jaar geen wedstrijd meer gereden. Mijn vrouw heeft haar vaccinaties al gehad en ik moet nog. Al een paar dagen van te voren begin ik met het klaarmaken van mijn tas. Het is dan warm weer en ik stop mijn snel pak in de tas. Op de dag zelf is het een stuk frisser en besluit toch maar een dikker shirt en een broek in de tas te doen. Het is het replica shirt van Mathieu van der Poel. Moet toch wat extra motivatie geven. Je kan niet zomaar in dat shirt rijden en als peloton vulling meedoen. Even over 2 vertrek ik met de auto en rijd bij Utrecht verkeerd en dan wordt het opeens krapjes. 7 minuten voor tijd kom ik aan en haal snel mijn fiets uit de auto, pomp de bandjes op tot 7 bar en ga snel naar de kleedkamer om me om te kleden. Snel inschrijven en nummer opspelden. Op naar de start.

Er staan slechts 9 A’s en 9 B’s aan de start. Veel bekende B’s zie ik niet, wel Bert Zwaving die na diverse blessures weer terug is en bij de B’s van start gaat. Ik ga maar eens rustig bekijken hoe het rondje eruit ziet. Ik blijf een beetje achterin om weer te wennen aan de koers. Al snel zijn we bij de klim aangekomen en wordt er flink door getrokken en gestreden om de punten. Best wel een pittig klimmetje, vooral als je daarna volle bak door wil trekken. De wind staat niet gunstig, na de klim heb je hem tegen en pas als het lichtjes naar beneden gaat komt de wind in de rug. Wat betekent dat je hem in de sprint in de rug hebt. Ondertussen heb ik gekeken hoe ver het is vanaf de top tot aan de finish, een hele kilometer. Dat moet te doen zijn zou je zeggen. Een aantal vindt de bergprijs zeer aantrekkelijk en stoppen er veel energie in. Ik laat dit aan mij voorbij gaan om energie te sparen, wel zit ik redelijk van voren op elke klim. Elke keer valt het stil na de klim. Over de helft zijn we een tijdje weg met 5 man maar later smelt het toch weer samen. Ondertussen zijn Piet en Erik Alexander afgestapt. Blijven er nog 7 over.

Onderweg vraag ik aan Bert waar de finish eigenlijk ligt, op de berg of beneden bij het clubhuis. We vragen het even aan Evert en die bevestigd dat de finish beneden ligt. Ok dat scheelt. Het uur is voorbij en dan volgen er nog 3 ronden en elke keer wordt er druk gestreden om de punten. Ik wacht en wacht. Wel merk ik dat ik de power heb om met de snelsten mee te gaan. Naar de laatste klim toe, rijd ik in het wiel van Evert en zit uit de wind. Net voor het viaduct wordt de sprint naar de top ingezet. Patrick snelt naar boven en ik volg zijn wiel. Ik heb geen interesse in de punten. Boven zie ik dat we een gat hebben en ik trek door. 2e worden is beter dan iedereen terug laten komen en sprinten met z’n zevenen. Ik weet niet hoe sterk iedereen is. Net als het iets naar beneden gaat neemt Patrick over. Even uitrusten en dan op het rechte stuk zet ik de sprint in en snel naar de overwinning. Yes, de overwinning is binnen en steek de handen in de lucht. Een mooi begin van het wielerseizoen.