Meer Rijn dan Veluwe

door:  Evert Fermin

 

Op de dag dat Van de Poel zich in het geel rijdt bij de Tour en Oranje de 1/8 finale speelt tegen Tsjechië rijdt een select groepje van 6,5 man (7 heen, 6 terug) om 7 uur in de ochtend bij het Flevobad weg. Als ik even rondkijk denk ik dat we op een mooi gemiddelde kunnen uitkomen met Ries, Bram, Turk, van Riemsdijk, Perry, Jos en mijzelf.

Het is een prachtige, stille, beetje mistige ochtend met nog broze zonnestralen. We starten via het Amsterdam-Rijnkanaal, waar sommigen net de woensdag ervoor intens geleden hebben tijdens de Extra Lange Tijdrit, een nieuw experiment. Ook deze tocht is nieuw en dat ondervinden we goed wat later op de dag.

De eerste gesprekken gaan uiteraard over de uitvaart de dag ervoor van de zoon van Piet van Oosten. Een heel trieste gebeurtenis die mooi is afgesloten, wat ik ervan zag en hoor.

Via Hilversum, de Universiteitscampus van Utrecht rijden we via mijn geboortegrond naar de eerste pleisterplaats in Wijk bij Duurstede. Daar gaat het voor het eerst fout; we verdwalen meerdere keren, de groep begint verschillende kanten op te rijden en sommige plekken doen we meermaals aan. Uiteindelijk vinden we het kleine centrum,  tussen alle buitenwijken waar aan een mooie oude straat een leuk terras is, met aardige bediening.

Erna lukt het net de pont te missen over de Nederrijn en vervolgens rijden een km of 30-40 straf tegen de wind kop over kop over de dijk langs de Rijn (met name Ries en Bram en in wat minder mate Turk en ik), waarbij Jos er streng op moet toe zien dat we niet boven de 33 per uur gaan. Het begint inmiddels drukkend warm te worden, vochtig en 27 graden. Bij Renkum nemen we de trap 20 meter omhoog om de brug over de Rijn te pakken. Naast kasseien stroken, ribbeltjes beton en lange onverharde stukken, lijkt het soms wel een cross. Aan de andere kant van de brug wacht een heel klein stukje Veluwe waarna het grote zoeken begint. Jos heeft op een briefje de knooppunten geschreven en bij elke splitsing kijken we uit naar de vaak kleine en soms achter bladeren verstopte bordjes. Dit zorgt voor veel afstappen, zoeken en soms weer omdraaien. Gelukkig weet Perry regelmatig raad.

Peter van Riemsdijk pakt de trein bij Wageningen om op tijd terug te zijn voor de verjaardag van een kleinkind. Bij Wageningen rijden we weer over een Universiteitscampus en uiteindelijk komen we bij onze tweede pleisterplaats te Amerongen, een leuk fietscafé de Proloog. Bidonnetjes worden voor allerlei doeleinden ingezet, voor tafelnummer, bestekbak, vaasje en je kan er ook uit drinken. Erna passeren we nog Leersum met veel omgewaaide bomen en afgescheurde takken van de valwind de week ervoor. Terug in Hilversum passeer ik voor het eerst dit jaar de 200 km, vrij laat in het seizoen voor mijn doen; zal wel mede het gevolg van de afgelopen corona-periode zijn.

Het bij elkaar blijven wordt steeds moeilijker, hoe klein de groep ook is. Sommigen hebben een grote drang naar voren, waar ik mij ook wel wat schuldig aan maak, maar uiteindelijk komen we toch min of meer tegelijk bij Amsterdam; nog op tijd voor het staartje van de Tour, inclusief huilende en winnende Van de Poel, Verstappen die zijn voorsprong uitbouwt en we Oranje kansloos ten onder konden zien gaan met een biertje. Dit alles terwijl zoonlief een lekkere maaltijd bereidt en dan wordt de dag ook nog afgesloten met een prachtig, knetterend onweer. Al met al een prima dag.